Oudjes
Waar we met de Erasmusbrug een nieuw icoon hebben toegevoegd aan de Rotterdamse bruggen dreigen de eerdere iconen enigszins uit beeld te raken. Vandaar dat we graag wat aandacht besteden aan de Willemsbrug en aan de Hef : de ‘oudjes’, zeg maar.
De Willemsbrug tussen de Maasboulevard en het Noordereiland is de tweede brug op deze plaats. De voorganger ligt er al in 1878 en wordt vernoemd naar Koning Willem III. De huidige dateert uit 1981. Het wegdek hangt aan twee rode jukken van 50 meter hoogte. De brug is iets gezakt en de gemeente Rotterdam heeft de hoogteborden aan weerszijden aangepast van 11m50 naar 11m40 boven NAP. Daarmee is deze brug 1m10 lager dan de Erasmusbrug. Dat zal op zijn minst hebben bijgedragen aan de regelmaat waarmee de laatste jaren schepen tegen de Willemsbrug aan varen. Door getijdenwerking kan de hoogte van het wateroppervlak hier anderhalve meter variëren. De actuele doorvaarthoogte wordt op matrixborden op de brug weergegeven. Dat heeft echter de genoemde aanvaringen niet voorkomen. Bij verzekeraar EOC toont de schaderegistratie aan dat elke twee tot drie weken een aanvaring plaatsvindt tussen een daar verzekerd schip en een kunstwerk (een infrastructureel bouwwerk). Het zal dus nog wel eens gebeuren.
De Hef tussen het Noordereiland en het stadsdeel Feyenoord is een voormalige spoorbrug uit 1878. Al in 1928 wijdde Joris Ivens er een (stomme) film aan. De brug stond op de nominatie te worden gesloopt maar dat stuitte op protest van de Rotterdamse bevolking. Daarom is het nu een Rijksmonument. De brug krijgt wereldfaam als deze dreigt te moeten worden ontmanteld om het jacht van Jeff Bezos door te laten. Dat is om die reden maar anders opgelost.
De beschaving van een maatschappij weerspiegelt zich in hoe er met ‘oudjes’ wordt omgegaan. Zorg en waardering is ook voor deze bruggen onmisbaar. De kunstwerken in de zin van infrastructureel bouwwerk zijn in de loop der tijd eigenlijk ook kunstwerken in artistieke zin geworden. Volop reden dus om zuinig op deze oude dames te zijn. Knuffelen gaat misschien wat ver maar koesteren is wel het minste…