Wij scoren toch wel

De voorbereiding van het Nederlands elftal door Louis van Gaal. De media smulden ervan!

En eerlijk gezegd dacht ook ik op een gegeven moment dat alles draaide om het nemen van penalty’s. Keepers werden apart gebeld of zij deel wilden nemen aan een potje ouderwets penaltyschieten om vervolgens weer naar huis te worden gestuurd als de training erop zat. Wat de voorbereiding van het Nederlands elftal betreft ging het Louis van Gaal maar om één ding: penalty’s, penalty’s en nog eens penalty’s.

En wat gebeurt er? Precies op dat ene punt, waarover zoveel is gesproken, waar zoveel scenario’s op losgelaten zijn, precies op dat ene punt waar de leider der bondscoaches, de man die overal een plan voor had en zo zeker was van penalty’s, precies hij had de beste keeper onder de lat staan en precies op penalty’s werd Nederland uitgeschakeld.

En dat is nou precies wat ik wilde zeggen. Je kunt namelijk niet overal op voorbereid zijn. Ik zie het ook terug in onze mooie Rotterdamse haven. In mijn optiek is er een enorme drang om overal tot in het extreme op voorbereid te zijn. Alles moet tot in de puntjes kloppen voordat we geloven in een project of tal van scenario’s moeten de revue passeren voordat we het aandurven om te geloven in het gewenste resultaat. Mensen moeten, nog voordat zij op de arbeidsmarkt komen, minimaal 10 jaar ervaring hebben om het podium van de Rotterdamse haven te mogen betreden.

Maar wij weten allemaal dat de haven net zo onvoorspelbaar is als de penaltyreeks van het Nederlands elftal. Natuurlijk is een goede planning van belang en moet er gekeken worden naar de dag van morgen om voorbereid te zijn op wat komen gaat. Maar als dat geplande schip met goederen vertraging oploopt waardoor het niet komt, zal je ook moeten schakelen en vertrouwen hebben in je mensen.

Wat nou als wij het onszelf niet zo moeilijk maken door overal maar de regie over te willen hebben? Wat nou als wij als Rotterdamse haven niet overal op voorbereid willen zijn?

Wat nou als wij als Rotterdamse haven iets minder voorbereiden en kunnen loslaten waar dat kan en vooral vertrouwen op de havenwerker als het moment daar om vraagt?

Als je het mij vraagt, maakt de ideale voorbereiding het gevoel van teleurstelling alleen maar groter wanneer het niet lukt. Het vallen en opstaan, het opbouwen en afbreken, het gewoon laten gebeuren is wat de Rotterdamse haven karakter heeft gegeven en laten we dat alsjeblieft vasthouden! Wij scoren toch wel, het is tenslotte onze haven.