Laag water, en laag bij de grond

De Rijn staat laag en de logistieke druk loopt op. Schepen varen half beladen, vracht gaat noodgedwongen over de weg en planningen schuiven door. Containers blijven langer staan, chauffeurs lopen uit en overal in de keten wordt geïmproviseerd.

Precies in die hectiek ontstaan kwetsbare plekken. Een extra kracht die snel wordt ingehuurd. Een terrein waar ’s avonds nog maar één medewerker rondloopt. Een sleutel die wordt doorgegeven omdat niemand tijd heeft om opnieuw te controleren.

Dat is de zichtbare kant van laag water. De onzichtbare kant is dat ronselaars juist daar hun kans zien. Wanneer mensen onder druk staan, controles routine worden en iedereen vooral probeert de planning te redden.

Wie krijgt de sleutel? Wie tekent af? Wie kijkt mee? En wie merkt het als iemand een medewerker benadert met een ogenschijnlijk eenvoudig verzoek?

Ronseling begint meestal niet met zware criminelen of enveloppen met geld. Het begint klein: een kenteken doorgeven, een containernummer delen, een bericht sturen wanneer een bepaalde container binnenkomt. Geen drugs, geen container openmaken. Alleen wat informatie.

Een kwetsbare plek in de logistieke keten is soms maar één bericht groot.

En kwetsbaarheid heeft geen leeftijd. Het kan een jongen van negentien zijn voor wie een paar duizend euro een vermogen is, maar net zo goed iemand die al dertig jaar betrouwbaar zijn werk doet en wat extra’s kan gebruiken voor zijn gezin, zijn zoon of dochter.

Ronselaars zoeken niet naar een leeftijd. Ze zoeken naar een opening.

Wij zitten in Klundert, aan de rand van het havengebied. Zestienduizend vierkante meter, gecertificeerd en AEO. Camera’s, procedures en toegangscontrole. Op papier kun je veel dichttimmeren, maar een certificaat is een lijst, geen mens.

Recent kwam de havenpolitie bij ons langs. Goede uitleg, flyers en waarschuwingen. Belangrijk. Maar uiteindelijk begint de echte beveiliging daarna: met het gesprek met de mannen in de loods. Tussen de pallets en heftrucks.

Mensen bewust maken van hoe klein zo’n eerste verzoek kan zijn. En vooral duidelijk maken dat iemand die benaderd wordt niet meteen verdacht is. Zorg dat iemand durft te zeggen: er gebeurde gisteren iets raars.

Integriteit gaat bovendien verder dan criminaliteit.

Recent verloren we een tender waarbij wij sterk het gevoel hadden dat we nadeel hadden van het feit dat wij onze zaken keurig regelen. Een ander zoekt soms de grens op of gaat eroverheen. Dat kan commercieel pijn doen, maar daar beginnen wij niet aan.

Want als je een grens één keer opschuift voor de omzet, schuift hij de volgende keer makkelijker opnieuw.

Betrouwbaarheid is pas iets waard als je eraan vasthoudt wanneer het geld kost. Dat geldt voor een tender, een bedrijf én voor die medewerker die ineens een aantrekkelijk voorstel krijgt.

Laag water, een staking, storing of personeelstekort: iedere keer dat de keten piept, ontstaat er ruimte.

Dus de vraag is niet alleen of onze poort dicht zit. De vraag is wat er gebeurt als alles tegelijk misloopt. Wie staat er dan alleen? Wie neemt de beslissing? En weet die persoon wie hij kan bellen?

Het water komt vanzelf weer terug.

Kortom: we moeten zorgen dat onze grenzen niet met het water mee zakken!