Werken in de Rotterdamse Haven

Op de Maasvlakte schuiven containers als legoblokken van zeeschip naar kade, rijden voertuigen volautomatisch af en aan en houden collega’s vanuit kantoren de hele terminal scherp in de gaten. Rotterdam World Gateway (RWG) is een van de meest geautomatiseerde containerterminals ter wereld. Indrukwekkend, zeker. Maar wie hier rondloopt, merkt al snel dat de techniek het werk misschien slimmer maakt, terwijl de mensen bepalen hoe goed het gebeurt.

Achter alle techniek, megawatts aan stroom en imposante machines zit een team van mannen en vrouwen met uiteenlopende achtergronden, functies en verhalen. Mensen die hier de ruimte krijgen om zich te ontwikkelen, nieuwe stappen te zetten en het verschil te maken. Ook wanneer je soms letterlijk miljoenen kilo’s staal in de kraan hebt hangen.

De terminal groeit, de techniek ontwikkelt door en aan de kade is geen dag hetzelfde. Vijf medewerkers vertellen wat hen iedere dag opnieuw uitdaagt bij RWG.

Paul, Sr. QHSSE Coordinator
Wat doe je als je ziet dat een collega niet veilig werkt? Medewerkers van RWG leren tijdens trainingen en in de praktijk hoe ze elkaar op een respectvolle en duidelijke manier aanspreken op veilig gedrag, want veiligheid begint bij jezelf én bij het goede voorbeeld geven aan anderen. Paul (30) uit Dordrecht begeleidt ze samen met zijn team: “Het gaat erom dat onze mensen weten wat ze moeten doen en voelen dat ze er niet alleen voor staan.” 

Als Sr. QHSSE Coordinator bewaakt hij kwaliteit, veiligheid, gezondheid en milieu op een terminal waar autonome voertuigen, loodzware kranen, hoogspanning en mensen samenkomen. Zijn route daarheen was allesbehalve vanzelfsprekend. Hij begon met Mediamanagement aan het Grafisch Lyceum. “Leuk en breed, maar media of marketing was mijn roeping niet.”

Binnen het bedrijf van zijn oom begon hij in 2016 met ontwikkelen van drone-inspecties voor de hoogspanningsbranche. “Inhoudelijk liep het goed. Zakelijk waren we onze tijd te ver vooruit. Een vliegvergunning per dronevlucht duurde destijds erg lang, dus het bedrijfsmodel liep vast.” Hier werd zijn interesse in het veiligheidskundige vak wél verder aangewakkerd. 

Paul schakelde om naar veiligheidskunde en haalde zijn MVK-diploma. Op zijn 23e solliciteerde hij bij RWG. “Mijn opleiding was vrij generalistisch, terwijl deze omgeving ook om specifieke kennis vraagt. Maar ze zagen mijn potentieel en durfden het aan. Ze zeiden: kom maar binnen en laat zien wat je kunt. Ik ben er honderd procent ingevlogen.” RWG liet hem ook de zware opleiding Hoge Veiligheidskunde volgen.

“Veiligheid en duurzaamheid zijn belangrijke pijlers bij RWG” zegt Paul tevreden. “Om dit extra onder de aandacht te houden, organiseren we jaarlijks een Safety Day. De kracht van de boodschap zit in herhaling.”

Samen met zijn team inspecteert en adviseert hij, verzorgt hij trainingen en begeleidt hij audits. “Je moet kritisch durven zijn en mensen tactvol aanspreken. Mijn doel is dat iedereen aan het eind van zijn dienst gezond en veilig naar huis rijdt.”

Bart, Technical Specialist Electrical
Bart (29) werkte een jaar geleden nog in de procesindustrie toen de kans voorbijkwam om naar de containerterminal van RWG over te stappen. Twijfelen hoefde hij niet; RWG had – stiekem – al langere tijd zijn belangstelling.

“Die gigantische kranen, die enorme massa’s goederen, de volledige automatisering, de hoogwaardige elektrische infrastructuur: het is een droom voor iedereen met een hart voor techniek.” 

Wie over de Maasvlakte rijdt, ziet een zandvlakte met kranen. Bart zag als kind een technologisch speelveld. Hij komt uit Rockanje en zijn vader werkte in de haven. “Hij nam mij vroeger mee om te kijken naar de grote imposante kranen – dat maakte enorme indruk.” Zelf deed hij in zijn studententijd vakantiewerk in de haven. “Werken op de kade vond ik machtig mooi, maar mijn passie lag bij de techniek erachter.” Hij studeerde Elektrotechniek. Die studie nu combineren met een van de meest geautomatiseerde terminals ter wereld? “Een schot in de roos.”

Als Technical Specialist Electrical zit Bart boven op alles wat de terminal elektrisch draaiende houdt. “RWG draait volledig elektrisch en emissievrij. Elektrotechniek is hier de levensader.” Van hoog- en laagspanning tot automatisering en PLC-besturingen: zijn werk is breed. Vanuit asset management kijkt hij verder dan de waan van de dag. Wat is vandaag nodig en wat zorgt ervoor dat de terminal ook morgen betrouwbaar en efficiënt blijft? Stilstaan? Dat kan hij zich dus niet permitteren. “Als je je kont keert, is een systeem bij wijze van spreken alweer verouderd.” De uitbreiding van de terminal vraagt om slimme elektrische oplossingen en de nieuwste standaarden.

Wat hij zo prettig vindt? De platte organisatie en de korte lijnen. “Heb ik een goed idee om een installatie efficiënter of betrouwbaarder te maken, dan zeggen ze: ‘Mooi plan, pak het maar op!’ Hoe automatischer de terminal wordt, hoe boeiender de vraagstukken. Uiteindelijk houden we met het hele team de keten draaiende.” 

Iris, Project Leader Terminal Expansion
“Dit hebben we gewoon met elkaar geflikt.” Dat denkt Iris (30) als ze buiten staat en uitkijkt over de terminal, die voor haar ogen bijna twee keer zo groot wordt. Precies op zo’n moment weet ze weer waarom ze dit werk zo leuk vindt.

“Dit hebben we gewoon met elkaar geflikt.” Dat denkt Iris (30) als ze buiten staat en uitkijkt over de terminal, die voor haar ogen bijna twee keer zo groot wordt. Precies op zo’n moment weet ze weer waarom ze dit werk zo leuk vindt. 

Vanzelf gaat dat niet. “Je brengt hele verschillende werelden samen: van IT en elektrotechniek tot de mensen die de kranen besturen. Elk detail moet kloppen op een terminal die 24/7 doordraait. En als team fix je het.”

Iris woont in Stellendam en de haven voelt als een vertrouwde plek vlak bij huis. Na Economie aan de Erasmus Universiteit en de master Urban, Port & Transport Economics – waarvoor ze afstudeerde in de luchtvaart – kwam ze zeven jaar geleden bij RWG terecht. “Ik voelde meteen die no-nonsensementaliteit.. Het is rauw, het is groots en het is ontzettend cool om te zien hoe zo’n terminal dag en nacht doordraait.”

Iris begon als Business Analyst. Ze zocht de operatie op, pakte operationele taken aan en testte mee met nieuwe kranen op het terrein. Toen de uitbreidingsplannen bekend werden, wist ze meteen: hier wil ik bij zijn.

Dat lukte. Inmiddels leidt ze als Project Leader Terminal Expansion multidisciplinaire projecten, bewaakt ze de planning en zorgt ze dat alle neuzen dezelfde kant op blijven staan. Trots is ze op de ingebruikname van de nieuwe automatische stackkranen. “Voor een leek klinkt dat als een detail, maar het had best wat voeten in de aarde. Als ze live gaan, geeft dat een kick.” 

En dat groentje zonder operationele achtergrond, dat in het begin de elektrotechnische termen om de oren kreeg? Ze glimlacht er inmiddels om. “Door vragen te stellen en er middenin te duiken, groeide mijn zelfvertrouwen. Waar kun je dat beter doen dan op een terminal die verdubbelt in grootte?” 

Eveline, IT Engineer Operational Applications
Managementfunctie? Nee, bedankt. Terwijl haar studiegenoten na de master Urban, Port & Transport Economics rechtstreeks doorstoomden naar de volgende carrièrestap, koos Eveline voor de operatie. “Ik begreep niet hoe je een goede manager kunt zijn zonder inhoudelijke ervaring”, zegt ze. “Je moet eerst met je poten in de klei hebben gestaan, anders snap je zo’n gigantische organisatie nooit.”

De haven zat er al vroeg in. In Oostvoorne had Eveline de Europoort en de Maasvlakte bijna letterlijk in haar achtertuin. Na Economie aan de Erasmus Universiteit solliciteerde ze via een recruitmentbureau bij RWG. Haar eerste baan: Dispatcher. Zij zorgde dat containers op het juiste schip, in de juiste vrachtwagen of op de juiste trein belandden. “Mensen denken dat op een geautomatiseerde terminal alles vanzelf gaat. Mooi niet. Het is topsport. Je stuurt constant bij, overlegt razendsnel en lost de ene logistieke puzzel na de andere op.”

Na zeven jaar kriebelde het om binnen het bedrijf verder te ontwikkelen. Het werd IT Engineer Operational Applications. “Ik heb geen IT-opleiding, maar gelukkig hoefde dat niet. De software die ik beheer, heb ik zeven jaar zelf gebruikt. Als er iets vastloopt, weet ik precies wat de gebruiker meemaakt.” Dat bleek waardevol. Als Dispatcher was het Eveline al opgevallen dat de landzijde, waar kranen containers op treinen en vrachtwagens laden, achterbleef. Veel werk gebeurde nog handmatig. Eenmaal in haar nieuwe rol pakte ze het op en automatiseerde ze ook die stroom.

“Dat is zo mooi aan werken bij RWG,” zegt ze. “Zie je dat iets beter kan en neem je het initiatief, dan krijg je de ruimte.” Ze vult aan: “Je ziet daarbij steeds meer vrouwen in allerlei functies. Op de IT-afdeling ben ik op dit moment nog de enige vrouw, maar het gaat uiteindelijk om hoe je samen als team werkt. Ik voel me hier helemaal op mijn plek en werk elke dag met veel plezier.”

Opklimmen hoeft voor haar niet per se. Blijven leren wél. Met de uitbreidingsplannen voor de terminal komt er flink wat capaciteit bij. “Wij blijven hier gegarandeerd volop aan de gang!” 

Martin, Remote Operator
Meerdere kranen tegelijk aansturen, op de millimeter nauwkeurig, vanuit een ergonomische stoel in het terminalgebouw. Zo ziet het werk van Martin (42) er tegenwoordig uit. Maar voordat hij hier belandde, liep zijn carrière een heel andere kant op.“Mijn vader was bakker, dus dat wilde ik ook”, vertelt hij. “Later leerde ik: bakker zijn betekent zes dagen per week ’s nachts opstaan. En de ambachtelijke bakkers maakten plaats voor fabrieken. Dat was het niet.”

Na zijn militaire opleiding koos hij voor de bouw. Hij werkte jaren voor een aannemer en begon later een eigen bedrijf, met opdrachten voor boeren én in de haven. “Soms werkte ik 80 uur per week. Toen mijn zoontje werd geboren, ging ik anders naar het leven kijken. Ik ben zelf jong mijn moeder verloren. Ik weet hoe snel het leven voorbijvliegt.” Zijn lijf liet het ook weten: “Je bent geen twintig meer.” 

Schepen kijken deed hij al als jongetje, tijdens logeerpartijtjes bij opa en oma in Maassluis en Rozenburg. Vijf jaar geleden kwam hij bij RWG terecht. Voor de ervaring zat hij tijdens zijn opleiding even in een traditionele kadekraan. “Machtig mooi. 

Je vliegt over die gigantische schepen, voelt de cabine schokken en tonnen aan de spreader zwaaien.” Tegenwoordig besturen de remote operators de kranen 24/7 op afstand via verschillende schermen en joysticks, terwijl ze direct in verbinding staan met onder andere de dekmannen op het schip.

Dat vakmanschap leer je niet zomaar. “Tijdens mijn opleiding kreeg ik een mentor toegewezen”, vertelt Martin. “Die leert je alle kneepjes van het vak en geeft je het vertrouwen dat je nodig hebt. Je werkt met ontzettend waardevolle én soms gevaarlijke lading. Een foutje zit in een klein hoekje, dus je moet je constant concentreren. Ik heb heel veel aan mijn mentor gehad. Dat heeft er echt voor gezorgd dat ik nog steeds zo veel plezier heb in mijn werk bij RWG.” 

Ook de werksfeer maakt het verschil. “In de ploeg staan we voor elkaar klaar. We werken hard en er is ruimte voor een goede grap of een taartje als iemand jarig is.”