‘Zeg maar dat ik het als vrouw niet kan: ik bewijs je het tegendeel’

Haar opa werkte al in de haven nog voordat de containers bestonden. Zijn verhalen maakten dusdanig veel indruk op de dan nog jonge Chyene Orth (31) dat ze er als tiener al aan de slag gaat. Op 29-jarige leeftijd richt ze samen met twee compagnons het bedrijf international forwarding services op waarmee ze ervoor zorgt dat containers feilloos van a naar b worden verscheept. Hiermee bewijst ze dat dit echt geen typisch mannenwerk is. “Maar eerlijk is eerlijk, je moet wel je mannetje staan in de haven, anders word je zo omver gebeukt.’’

Het kan bijna geen toeval zijn dat Chyene’s vader haar voor al dat mannelijke ‘gebeuk’ al op jonge leeftijd voorbereidde door haar op judoles te doen. Al op 4-jarige leeftijd rolt de Hoogvlieter over de mat. Later volgen Jiujitsu en boksen. Chyene: “Ik ben hem hier heel dankbaar voor. Hij heeft me niet als een prinsesje op laten groeien. Als je geen klappen kunt incasseren, word je genadeloos op de grond gesmeten. Daar word je hard van. Tot mijn 15e trainde ik 6 dagen in de week. Samen met mijn vader trainde ik elk weekend. Ik heb echt op hoog niveau gespeeld.’’

Pad
Een jaar later betreed ze de bakermat van haar opa: de Rotterdamse haven. Want na twee jaar de opleiding SPW te hebben gevolgd, weet ze zeker dat dit niet haar pad is. “Ik ben daar echt veel te nuchter voor.’’ De man die haar onbewust de haven inloodste, is er niet meer, maar zal hoe dan ook beretrots zijn op zijn kleindochter die het al op zo’n jonge leeftijd tot CEO in de haven heeft geschopt.

“Mijn opa was zo’n grote noeste havenarbeider. Een knappe Indische man.”

Glunderend vertelt ze over hem. “Mijn opa was zo’n grote noeste havenarbeider. Een knappe Indische man. Hij is 81 jaar oud geworden. Hij heeft niet meer gezien dat ik mijn eigen bedrijf in de Rotterdamse haven ben begonnen. Jammer, want hij is de reden dat ik in de haven ben gaan kijken.’’

Contract
Op haar 16e wandelt Chyene de haven in. “Ik was bij rederij Evergreen op gesprek. Ik kreeg er een contract en mocht er fulltime gaan werken en ze betaalden mijn school. 1,5 jaar later werd ik weggekocht en uiteindelijk ben ik voor een Duits bedrijf een kantoor in Rotterdam op gaan zetten.’’

Na 15 jaar voor een baas te hebben gewerkt, richt ze al op 29-jarige leeftijd haar eigen bedrijf op met behulp van twee compagnons die ze kende uit het werkveld. “Omdat ik al zo jong een netwerk had opgebouwd dacht ik wel wat credits verdiend te hebben, maar dat bleek niet zo. Ik moest me als CEO gewoon weer opnieuw bewijzen. Maar gelukkig ben ik goed gebekt hoor.’’

Trots vertelt ze over het feit dat ze onlangs bij haar allereerste werkgever over de vloer was. “Ineens hoorde ik de man die mij destijds aannam vanuit zijn kantoor roepen: ‘Hey Orth, waar ben jij aan het roer komen te staan? Ik heb altijd geweten dat jou dat zou lukken.’ Ik was zo verbaasd dat hij me überhaupt nog herkende en dus al die tijd het vertrouwen in me had gehad dat ik ooit CEO zou worden. Echt heel tof dat hij dat zei.’’

Met haar bedrijf If (international forwarding) services en in samenwerking met een groep bedrijven zoals STR warehousing biedt ze de hele chain aan, van laden en lossen tot opslag. Chyene vertelt over het ondernemerschap: “Ik vind het heel leuk dat we dit met een hele groep mensen voor elkaar weten te boksen. We hebben ook heel veel humor samen. Wat ik wel echt heb onderschat toen ik ging ondernemen, is dat ik vooral met allerlei randzaken bezig ben. En je bent echt altijd, maar dan ook echt altijd aan het werk.”

Dynamiek
Toch zou ze voor geen goud van baan willen ruilen. “Ik vind het geweldig om te doen. De dynamiek van de haven spreekt me enorm aan. En het idee dat je als groep ervoor zorgt dat je goederen over de hele wereld kunt brengen, vind ik waanzinnig. Wat er ook gebeurt in de wereld, dit gaat gewoon door. Problemen bestaan hier niet, we denken in oplossingen. Als een container aan de andere kant van de wereld staat, kan ik moeilijk zeggen: ‘ja, jammer joh!”’

Regelneef
Chyene is een regelneef pur sang, houdt van uitdagingen en gaat ze alles behalve uit de weg. “Juist dat heeft me de drive gegeven om ondernemer te worden. Wel moet ik echt tien keer harder lopen dan een man. Als vrouw nemen ze je hier niet snel serieus, maar daar ga ik alleen maar harder van lopen joh. Zeg maar dat ik het niet kan: ik bewijs je het tegendeel.’’

De dertiger mag een leuk bekkie hebben, ze heeft ook aardig d’r bekkie bij. “In het begin ben ik veel te weinig op mijn strepen gaan staan, omdat ik me soms geïntimideerd voelde. Maar je moet maling hebben aan de mening van anderen, anders gaat die mening je onzeker maken en dat kun je er niet bij hebben als je CEO wilt worden. Ik ben ijskoud geworden. Je moet gewoon super stevig in je schoenen staan, want als ze je kunnen pakken, dan pakken ze je hoor.’’

Gladde rug
Maar Chyene heeft door de jaren heen de klappen van de zweep leren kennen en weet ze inmiddels goed op te vangen. “Ik heb een aardig gladde rug gekregen.’’ En dat komt goed van pas nu ze eigen baas is. “De afgelopen twee jaar heb ik keiharde lessen geleerd. Met vallen en opstaan. Van elke stap leer je weer. Ik gooi echt de handdoek niet in de ring.’’

In dit leerproces wordt ze bijgestaan door haar compagnons Johan Booij en Guus Schmitz. Chyene: “Ik ben Johan heel dankbaar dat hij zakelijk in mij geloofde. Ik heb hem geregeld gevraagd waarom dat zo was, maar hij is zo’n nuchtere Brabander en geeft daar alleen in de vorm van grapjes antwoord op, dus ik weet het echt nog steeds niet,’’ vertelt ze terwijl ze in de lach schiet. “Ik ben dankbaar ook dat ze mij de ruimte en vrijheid hebben gegeven om dit bedrijf geheel volgens eigen manier in te vullen.’’

Haar brede lach zal er zeker voor zorgen dat ze het onmogelijke mogelijk kan maken. “Als vrouw kan ik ook meer nuance brengen. Maar eigenlijk weet ik niet zo goed waarom ik goed ben in wat ik doe. Ook bij vorige werkgevers kwamen mijn collega’s altijd naar me toe als er een probleem was. Ik vind het gewoon heel leuk om problemen op te lossen.’’

Feminist
Ze heeft het niet helemaal van een vreemde. Haar oma was een ware feminist en haar moeder is naar eigen zeggen een echte superwoman. “ Ze is mijn voorbeeld. Mijn moeder werkt als politieagent en is een pittige dame. Ook is ze geen type dat afhankelijk is van haar man. Ze staat haar eigen mannetje. ’’

Net als Chyene die groot durft te dromen. Ze doet uit de doeken dat ze met de groep een imperium op wil bouwen. “Als de mogelijkheid zich voordoet wil ik andere ondernemingen erbij. Ook zou ik graag lezingen willen geven om andere jonge vrouwen te motiveren en te inspireren ook in deze dynamische wereld te komen werken. Geen dag is hetzelfde en dat maakt het werk in de Rotterdamse haven zo ontzettend gaaf.’’