Wereldhavendagen benadrukt liever de kansen
Velen kijken er jaarlijks naar uit: de Wereldhavendagen. De 44ste editie op 3, 4 en 5 september zal om redenen die niemand zijn ontgaan iets ingetogener zijn dan gebruikelijk maar het programma is nog altijd divers en boeiend. “Wij kijken juist naar wat er nog wél mogelijk is,” zegt directeur Sabine Bruijnincx en daarmee doelt ze gelijk op het thema: Port of Opportunities.
De haven ligt aan haar voeten. Letterlijk en figuurlijk. Vanaf haar bureau op de negentiende verdieping van het World Port Center aan de Wilhelminapier ziet ze de Nieuwe Maas door de stad kronkelen richting de Noordzee.
Sabine Bruijnincx (46) raakte tijdens haar studie Bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit overdonderd door de Rotterdamse haven. “Ik ben het levende voorbeeld van wat de haven met je kan doen zodra je die ervaart.” Opgegroeid in het Brabantse Oudenbosch waren de stoere kranen, de metaalzaagmachines en de zeecontainers een ver-van-haar-bedshow. “In Oudenbosch heb je een klein haventje in het centrum waar je heerlijk kunt kanovaren. Ik ben altijd een waterrat geweest. Zwemmen, surfen, duiken, ik houd ervan. Affiniteit met het water heb ik al van jongs af aan. Maar de haven heb ik pas leren kennen tijdens een bedrijfsbezoek aan de ECT, tegenwoordig ECT Hutchison Ports. Ik was diep onder de indruk van die robotkarretjes, de AGV’s (Automated Guided Vehicles). Die waren destijds heel vooruitstrevend, ik praat over een behoorlijke tijd terug. Het verhaal achter die AGV’s, de strategie, het logistieke deel, heel fascinerend.”
Vanaf dat moment had ze de haven in het vizier. “Ik had toen alleen nog niet kunnen bedenken dat ik in 2006 als projectleider kwam te werken bij de Wereldhavendagen, en vier jaar later als directeur. Ik heb me altijd voorgenomen om voor mijn dertigste iets terug te doen voor de wereld. Ik ben als vrijwilliger Engels gaan doceren in Ghana en Ecuador. Die periode had ik voor geen goud willen missen. Het heeft mijn leven verrijkt. Ik leefde daar tussen de locals. Ik heb er mensenkennis opgedaan. Ik heb er geleerd te relativeren. Ik raak niet zo snel meer in de stress. In Nederland worden we boos als de trein vijf minuten te laat arriveert, in Ghana moest je soms drie uur wachten op een bus.”
Ze beschrijft zichzelf als een bouwer. Verbinden is haar grootste kracht. “Contacten leggen zodat er iets ontstaat, dat gaat als een rode draad door mijn leven. Het is ook precies wat wij doen bij de Wereldhavendagen. We verbinden de stad met zijn achterland, we verbinden het publiek met de haven. Als team hebben we niets. Ik moet mezelf corrigeren. We hebben een mooie opdracht maar we hebben geen schepen, we hebben geen materiaal. Door te verbinden, door af te stemmen, kunnen we elk jaar een evenement van deze omvang organiseren.” De Wereldhavendagen trok in het pre-coronatijdperk jaarlijks tussen de 350.000 en 450.000 bezoekers waarvan grofweg een kwart uit Rotterdam, een kwart uit de regio en 50 procent van buiten het Rijnmondgebied afkomstig is.
Infotainment
De Wereldhavendagen kent een rijke historie. “Vanuit het Havenbedrijf werden één keer per jaar excursies georganiseerd naar bijzondere plekken. Het publiek kreeg op die ene dag de kans achter de poorten, die doorgaans gesloten zijn, te kijken.” Die excursies waren, ‘de excursies zijn nog steeds onze pareltjes’, zo populair dat ze in no-time waren volgeboekt. De haven spreekt immers tot ieders verbeelding. “Op de haven raak je niet uitgekeken. We zijn laatst met het team een middag gaan fietsen naar Heijplaat, dwars door de haven. Je ervaart de haven dan echt van dichtbij. Dat machtige uitzicht, geweldig! Visite nemen mijn man en ik vaak mee naar de Landtong bij Rozenburg. Da’s een heel bijzondere plek, natuur en industrie vinden elkaar op deze plek.”
In 1992 werd de stap gemaakt naar een driedaags evenement door de vlootdagen van de Koninklijke Marine in het programma te integreren en door samen te werken met de plaatselijke VVV die dat jaar 90 jaar bestond. “Koninklijke Marine is nog altijd een van onze hoofdpartners.” Met demonstraties en spectaculaire shows op het water en diverse rondleidingen werd het centrum van Rotterdam bij de Wereldhavendagen betrokken. Onder leiding van Sabine Bruijnincx zijn er de afgelopen jaren bovendien speciale activiteiten voor jongeren aan toegevoegd. “De vrijdag staat in het teken van de jeugd, van basisschoolleerlingen tot studenten aan het hbo en de universiteit. De jongeren worden nu nog veelal gestuurd. Mijn ambitie is dat ze in het vervolg uit eigen beweging naar de Wereldhavendagen komen.”
Het primaire doel van de Wereldhavendagen is het promoten van de haven, het benadrukken van de kansen die er bijna voor het oprapen liggen. “Over de haven hangt nog altijd een sluier van vieze handen en zakken sjouwen. Maar dat beeld is volkomen achterhaald. De Rotterdamse haven is supermodern. De innovaties zijn er bijna niet bij te houden. Dat vooroordeel willen we met de Wereldhavendagen wegwerken. Er werken in de haven niet uitsluitend kraanmachinisten. Je hebt er een enorme diversiteit aan toffe banen, op alle niveaus. In de toekomst dreigt een groot tekort aan personeel in de haven, zelfs voor functies die nu nog niet bestaan. De Rotterdamse haven is zich in een hoog tempo gereed aan het maken voor de toekomst. Op het gebied van duurzaamheid, op alles. Technisch zijn ze er zo slim. Voor mij is de Rotterdamse haven een voorbeeldhaven.”
In hoeverre Rotterdam vooroploopt met de Wereldhavendagen? “In de dichtstbijzijnde havens, Antwerpen en Hamburg, heb je ook publieksevenementen. In Hamburg zijn die bijvoorbeeld gericht op de viering van de geboortedag van de havenstad.” De Wereldhavendagen zijn leerzamer? “Ik denk ‘t wel. Infotainment zit veel meer in ons DNA.”
Het thema Port of Opportunities van de 44ste editie van de Wereldhaven is tweeledig. Het verwijst naar de kansen die de haven biedt en het refereert naar mogelijkheden die er zijn in een onzekere tijd als deze. “We hebben vooral gekeken wat wél kan om maximaal aanwezig te zijn. Ons programma is wat ingetogener dan anders. We hebben geen vuurwerkshow en geen demonstraties omdat die veel publiek trekken op de kades. Daar is de social distance niet te handhaven. Omdat te lang te onzeker was of de anderhalve meter nog geldt in september, hebben we moeten besluiten dit deel te schrappen. We hebben daarentegen wel een expositie op de buiten- en binnengevel van het Maritiem Museum met verhalen passend bij het thema ‘Werken in de Rotterdamse Haven’ die via de telefoon zijn op te halen. Nieuw is dit jaar een Real Life Game in de Schiecentrale, een soort escape room die we met de provincie Zuid-Holland hebben ontwikkeld. We zetten drones als spotters in. We zenden op zaterdag live een havenshow uit vanuit de studio gepresenteerd door Richard Groenendijk. Het voordeel van deze online shows is dat je die ook op een later moment kunt bekijken, mocht je die dag niet in de gelegenheid zijn. Bij de Koninklijke Marine op de Parkkade kun je drie dagen lang, waarbij de vrijdag voornamelijk is gereserveerd voor de jongeren, kranen besturen, demo’s bekijken in de duiktank en lasergamen. En we hebben onze excursies onder leiding van gidsen die leuke anekdotes weten op te lepelen en er zijn tours die je op eigen gelegenheid kunt doen. Voor de excursies vragen we een kleine bijdrage, ‘om no-shows te voorkomen’, de rest van het programma is gratis. In 2022, ons jubileumjaar, pakken we weer heel groots uit. De 45ste editie wordt extra feestelijk.”
